گربه بریتیش لانگ هیر

تاریخچه و خاستگاه نژاد بریتیش لانگ هیر

ریشه بریتیش لانگ هیر به گربه‌های خانگی بریتانیا برمی‌گردد؛ همان گربه‌هایی که از قرن نوزدهم با برنامه اصلاح نژاد به بریتیش شورت هیر امروزی تبدیل شدند. در نخستین نمایشگاه رسمی گربه در کریستال پالاس لندن در سال ۱۸۷۱، گربه‌های کوتاه‌موی بریتانیایی حضور پررنگی داشتند و از همان زمان پرورش‌دهندگان به دنبال تثبیت بدن قوی و صورت گرد آن‌ها بودند.

جنگ‌های جهانی اول و دوم جمعیت گربه‌های اصیل بریتیش را به‌شدت کاهش داد. پرورش‌دهندگان برای حفظ نژاد و گسترش خزانه ژنتیکی، بریتیش را با نژادهای دیگر و به‌ویژه گربه پرشین آمیزش دادند. این آمیزش‌ها بدن و ساختار صورت بریتیش را تقویت کرد، اما ژن مغلوب موی بلند را هم وارد نسل‌ها کرد. به همین دلیل گاهی از دو والد کوتاه‌مو، بچه‌گربه‌ای موبلند به دنیا می‌آمد.

تا سال‌ها این بچه‌گربه‌های موبلند در نمایشگاه‌ها پذیرفته نمی‌شدند و معمولاً به‌عنوان حیوان خانگی واگذار می‌شدند. با افزایش علاقه به آن‌ها، انجمن‌های پرورش گربه کم‌کم این گربه‌ها را به‌عنوان نژادی جدا به رسمیت شناختند. فدراسیون جهانی گربه (WCF) در سال ۲۰۰۸ و انجمن بین‌المللی گربه (TICA) در سال ۲۰۰۹ بریتیش لانگ هیر را پذیرفتند و فدراسیون بین‌المللی گربه (FIFe) نیز حدود سال ۲۰۱۶ آن را به فهرست نژادهای خود افزود. با این حال هنوز همه انجمن‌ها آن را نژادی مستقل نمی‌دانند و برخی آن را زیرمجموعه بریتیش در نظر می‌گیرند.

ظاهر و ویژگی‌های ظاهری

بریتیش لانگ هیر از نظر اسکلت تقریباً همان بریتیش شورت هیر است: گربه‌ای متوسط تا درشت با سینه پهن، پاهای کوتاه و ستبر، پنجه‌های گرد و دمی ضخیم با نوک گرد. نرها معمولاً بین ۵ تا ۸ کیلوگرم و ماده‌ها حدود ۴ تا ۵ کیلوگرم وزن دارند. این نژاد دیر بالغ می‌شود و رشد کامل بدن و پهن شدن گونه‌ها در نرها ممکن است تا حدود ۳ سالگی ادامه داشته باشد.

سر و صورت: سر بزرگ و گرد، گونه‌های پر، پوزه کوتاه و پهن و بینی کوتاه و صاف از ویژگی‌های اصلی است. برخلاف پرشین، صورت بریتیش لانگ هیر تخت و پهن‌شده نیست و بینی شکستگی شدید ندارد؛ همین تفاوت مهم، مشکلات تنفسی و اشک‌ریزش رایج در پرشین‌های صورت‌تخت را در این نژاد کمتر می‌کند. گوش‌ها کوچک تا متوسط، با فاصله زیاد از هم و نوک گرد هستند. چشم‌ها درشت و گرد است و رنگ آن به رنگ پوشش بستگی دارد؛ مسی و نارنجی رایج‌ترین است، اما سبز، آبی و چشم‌های دورنگ هم دیده می‌شود.

پوشش: موی بریتیش لانگ هیر نیمه‌بلند تا بلند، صاف و متراکم است و زیرپشم پرپشتی دارد. یقه دور گردن، شلوارک پشمالو روی ران‌ها و دم پُرمو در زمستان کامل‌تر می‌شود. بافت مو نسبت به پرشین کمی سفت‌تر است، اما همچنان می‌تواند در نواحی اصطکاک گره بخورد.

رنگ‌ها و الگوها: تقریباً همه رنگ‌های پذیرفته‌شده در بریتیش شورت هیر برای نسخه موبلند هم وجود دارد:

• رنگ‌های یکدست مانند آبی (خاکستری‌آبی معروف)، مشکی، سفید، کرم، قرمز، شکلاتی و یاسی
• الگوهای تبی کلاسیک، ماهی‌خالی و خال‌دار
• رنگ‌های نقره‌ای، سایه‌دار و چین‌چیلا با چشم سبز
• دورنگ (همراه با سفید)، لاک‌پشتی و کالرپوینت

خلق‌وخو و رفتار بریتیش لانگ هیر

بریتیش لانگ هیر گربه‌ای متین و کم‌هیجان است. معمولاً در اتاقی که اعضای خانواده هستند می‌نشیند، رفت‌وآمدها را تماشا می‌کند و از نزدیک بودن لذت می‌برد، اما لزوماً روی پا نمی‌نشیند. بسیاری از این گربه‌ها بغل شدن طولانی را دوست ندارند و ترجیح می‌دهند کنار صاحبشان روی مبل دراز بکشند. این رفتار نشانه بی‌علاقگی نیست؛ ابراز محبت در این نژاد آرام و بی‌سروصداست.

صدای این گربه کم شنیده می‌شود و میوهای بلند و مداوم ندارد. در برابر تغییرات معمولاً خونسرد است و با مهمان‌ها پس از کمی بررسی کنار می‌آید. صبر بالای آن، این نژاد را برای خانه‌هایی با کودکان آرام و حیوانات دیگر مناسب می‌کند، به شرط آنکه کودک یاد بگیرد گربه را به‌زور بلند نکند.

بچه‌گربه‌های بریتیش لانگ هیر بازیگوش و کنجکاو هستند، اما با افزایش سن تحرک‌شان کم می‌شود. بزرگسالان این نژاد بیشتر اهل جلسه‌های کوتاه بازی و چرت‌های طولانی‌اند. این گربه تنهایی چندساعته در طول روز کاری را بهتر از نژادهای وابسته‌ای مانند سیامی تحمل می‌کند، هرچند همچنان به توجه روزانه نیاز دارد.

نگهداری از گربه بریتیش لانگ هیر

تغذیه

بریتیش لانگ هیر بدن سنگینی دارد و به‌دلیل تحرک کم، مستعد چاقی است. غذای باکیفیت با پروتئین حیوانی بالا و مقدار کنترل‌شده، مهم‌ترین اصل تغذیه این نژاد است. سهم روزانه را طبق وزن ایده‌آل (نه وزن فعلی) و دستور سازنده غذا تنظیم کنید و آن را در دو یا سه وعده بدهید، نه به‌صورت ظرف همیشه‌پر.

ترکیب غذای خشک و غذای مرطوب (پوچ یا کنسرو) برای این نژاد مناسب است. غذای مرطوب آب بیشتری وارد بدن می‌کند و به سلامت مجاری ادراری و کلیه کمک می‌کند؛ موضوعی که برای گربه‌های کم‌تحرک اهمیت دارد. ظرف آب تمیز را در چند نقطه خانه بگذارید و اگر گربه علاقه نشان داد، از آبخوری چشمه‌ای استفاده کنید. غذاهای مخصوص گلوله مویی هم می‌توانند در فصل ریزش مو کمک‌کننده باشند. خوراکی‌های تشویقی نباید بیش از ۱۰ درصد کالری روزانه را تشکیل دهند.

آراستگی و نظافت

پوشش بلند و زیرپشم متراکم مهم‌ترین تفاوت نگهداری این نژاد با بریتیش کوتاه‌مو است. برای جلوگیری از گره و نمد شدن مو:

• هفته‌ای دو تا سه بار با شانه فلزی دندانه‌پهن و سپس برس نرم، مو را از ریشه شانه کنید.
• در فصل‌های پرریزش، یعنی بهار و پاییز، برس‌کشی روزانه لازم می‌شود.
• پشت گوش‌ها، زیر بغل، شکم و ناحیه پشت ران‌ها بیشترین احتمال گره را دارند و باید با دقت بیشتری بررسی شوند.
• ناحیه زیر دم را تمیز نگه دارید و در صورت نیاز موهای اطراف آن را کوتاه کنید تا به مدفوع آلوده نشود.

حمام کردن فقط در صورت کثیفی واقعی لازم است و پس از آن باید زیرپشم کاملاً با سشوار ملایم خشک شود. ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید، گوش‌ها را هفتگی بررسی کنید و از سنین پایین به مسواک زدن دندان‌ها عادتش دهید. اگر برس‌کشی منظم انجام شود، معمولاً نیازی به تراشیدن کامل مو حتی در تابستان نیست.

بازی و تحرک

این نژاد خودبه‌خود زیاد ورزش نمی‌کند، پس مسئولیت تحرک آن با صاحب است. روزانه دو جلسه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای بازی با چوب‌پر، توپ‌های سبک یا اسباب‌بازی‌های پازلی غذا کافی است. درخت گربه کم‌ارتفاع اما محکم و پهن، و دست‌کم یک اسکرچر عمودی بلند و یک اسکرچر افقی برای این گربه سنگین مناسب‌تر از سازه‌های بلند و لرزان است. پنهان کردن بخشی از غذای خشک در اسباب‌بازی‌های پازلی هم تحرک را بیشتر می‌کند و هم سرعت غذا خوردن را کم می‌کند.

زندگی در آپارتمان

بریتیش لانگ هیر یکی از بهترین گزینه‌ها برای زندگی آپارتمانی است: پر سروصدا نیست، به فضای زیاد نیاز ندارد و زندگی کاملاً خانگی را به‌خوبی می‌پذیرد. پنجره‌ها و بالکن را حتماً با توری محکم ایمن کنید. ظرف خاک باید بزرگ و کم‌لبه باشد و خاک آن هر روز تمیز شود؛ در خانه‌های چندگربه‌ای به ازای هر گربه یک ظرف و یکی اضافه در نظر بگیرید.

گرما مهم‌ترین چالش این نژاد در ایران است. پوشش دولایه و بدن تنومند، تحمل گرمای تابستان شهرهایی مانند تهران را دشوار می‌کند. دمای خانه را با کولر یا اسپلیت در محدوده خنک نگه دارید، کف سرامیکی یا کاشی خنک در اختیارش بگذارید، آب تازه را بیشتر کنید و برس‌کشی را در تابستان جدی‌تر بگیرید تا زیرپشم ریخته‌شده از بدن خارج شود. نفس‌نفس زدن با دهان باز در گربه نشانه خطر گرمازدگی است و به رسیدگی فوری نیاز دارد.

آموزش بریتیش لانگ هیر

بریتیش لانگ هیر باهوش است اما انگیزه زیادی برای اجرای دستورها ندارد و معمولاً کاری را انجام می‌دهد که برایش ارزش داشته باشد. آموزش ظرف خاک در این نژاد معمولاً بسیار راحت است، به شرط آنکه ظرف تمیز و در جایی آرام قرار گرفته باشد.

برای آموزش استفاده از اسکرچر، آن را کنار محل خواب یا مسیر رفت‌وآمد گربه بگذارید و با کمی کت‌نیپ یا خوراکی تشویقی جذابش کنید. با روش تشویق مثبت و کلیکر می‌توان دستورهای ساده‌ای مانند آمدن با صدا زدن یا ورود به باکس حمل را آموزش داد. جلسه‌ها را کوتاه نگه دارید و هرگز از تنبیه یا آب‌پاش استفاده نکنید؛ این گربه‌ها در برابر فشار، کناره‌گیر می‌شوند. عادت دادن بچه‌گربه به برس‌کشی، دست زدن به پنجه‌ها و باکس حمل از ماه‌های اول، نگهداری بعدی را بسیار ساده‌تر می‌کند.

سلامت و بیماری‌های شایع

بریتیش لانگ هیر در مجموع نژادی مقاوم است، اما بخشی از بیماری‌های ارثی بریتیش و پرشین را به ارث برده است. مهم‌ترین موارد عبارت‌اند از:

• کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (HCM): ضخیم شدن دیواره قلب که در خانواده بریتیش گزارش شده و در پژوهش‌ها در نرها بیشتر از ماده‌ها دیده شده است. اکوکاردیوگرافی دوره‌ای در گربه‌های مولد و بررسی سوفل قلبی در معاینه سالانه توصیه می‌شود.
• بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD): بیماری ارثی که از طریق خون پرشین وارد برخی لاین‌ها شده است. پرورش‌دهنده معتبر باید نتیجه تست ژنتیکی PKD1 والدین را ارائه کند.
• چاقی و دیابت: کم‌تحرکی و اشتهای خوب، خطر چاقی و در پی آن دیابت و درد مفاصل را بالا می‌برد.
• گلوله مویی و مشکلات پوست: بلعیدن موی زیاد هنگام تمیز کردن بدن و گره‌های رهاشده می‌تواند به استفراغ مو یا التهاب پوست زیر گره منجر شود.
• گروه خونی B: درصد قابل‌توجهی از گربه‌های بریتیش گروه خونی B دارند؛ پیش از تزریق خون یا جفت‌گیری، تعیین گروه خون اهمیت دارد.

عقیم‌سازی در سن مناسب، واکسیناسیون منظم، ضدانگل داخلی و خارجی، معاینه سالانه و پس از ۸ سالگی آزمایش خون و ادرار سالانه برای بررسی کلیه و تیروئید توصیه می‌شود. اطلاعات این بخش جنبه آگاهی‌بخشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص دامپزشک نیست؛ هر تغییر در اشتها، ادرار یا تنفس گربه را با دامپزشک در میان بگذارید.

بریتیش لانگ هیر برای چه کسانی مناسب است؟

بریتیش لانگ هیر برای کسانی مناسب است که گربه‌ای آرام، مستقل و خوش‌برخورد می‌خواهند و حوصله برس‌کشی منظم را دارند. این نژاد انتخاب خوبی است برای:

• ساکنان آپارتمان که به گربه‌ای کم‌سروصدا و خانگی نیاز دارند
• افراد شاغل که چند ساعت در روز خانه نیستند
• خانواده‌هایی با کودکان بزرگ‌تر و آرام یا حیوانات دیگر
• کسانی که صورت گرد پرشین را دوست دارند اما گربه‌ای با بینی طبیعی‌تر و نگهداری کمی ساده‌تر می‌خواهند

در مقابل، اگر به موی ریخته‌شده روی مبل و لباس حساسیت دارید، به گربه‌ای بسیار بازیگوش و پرتحرک علاقه‌مندید یا امکان خنک نگه داشتن خانه در تابستان را ندارید، بهتر است گزینه‌های دیگر را بررسی کنید. افراد دارای آلرژی به گربه هم باید پیش از نگهداری، مدتی را در کنار این نژاد بگذرانند.